Με φοβερή διάθεση....Ετοιμάζω βαλίτσες για Πλατύ!!!

Σήμερα μου ήρθε ένα χαρούμενο e-mail από την καλύτερή μου φίλη την Ελένη...την Ελενίτσα! Είναι το παρακάτω τραγούδι...ετοιμάζω τα πράγματά μας για το χωριό και τ'ακούω με πολύ καλή διάθεση...έτσι για να μην ξεχνιόμαστε, όταν λείπει η Δέσποινα γίνεται....χαμός!!! Τ'αφιερώνω κι εγώ λοιπόν με τη σειρά μου σε όλες τις Δέσποινες με πολλή αγάπη!

Αφιερωμένο στο μικρό μου αγγελούδι που μπήκε πριν από 47 μέρες στη ζωή μας!!! Θα σ'αγαπάω για πάντα, μια ανιδιοτελής αγάπη!!!

Κάπου, σε ένα σπίτι, εκεί γύρω από τη γειτονιά σου, ζει ένα κοριτσάκι. Το λένε Χριστιάννα. Το κοριτσάκι είχε την καλύτερη μαμά του κόσμου. Το φιλούσε και το κρατούσε αγκαλιά, σχεδόν όλη μέρα όταν ήταν μικρό.
Έπαιζε μαζί του με τις κούκλες του και του διάβαζε παραμύθια, αλλάζοντας τη φωνή της. Ακόμα θυμόταν η Χριστιάννα τις φορές που πλατσούριζαν μαζί στο μπάνιο και τα βράδια που της τραγουδούσε με τη μοναδική φωνή, μέχρι να το πάρει ο ύπνος.

Όμως, καθώς το κοριτσάκι μεγάλωνε, η μαμά του άλλαζε. Γινόταν πιο σοβαρή, και συνέχεια του έλεγε τι πρέπει να κάνει και τι να μην κάνει. Ακόμα και η φωνή της είχε αλλάξει. Το χαμόγελο σπάνια φαινόταν πια στα χείλη της και η διάθεση για παιχνίδι την είχε εγκαταλείψει. Η Χριστιάννα είχε στενοχωρηθεί πάρα πολύ και έψαχνε με το μικρό μυαλουδάκι της να βρει, τι κακό είχε βρει τη μαμά της και κάθε μέρα ήταν όλο και χειρότερα. Μάλλον θα ήταν κάποια αρρώστια, που είχε κολλήσει, και την άλλαζε τόσο πολύ.

Μετά από καιρό, παρατήρησε πως κάθε φορά που εκείνη έπεφτε και χτυπούσε, ή κάθε φορά που ήταν στο κρεβάτι με πυρετό, η μαμά της χειροτέρευε. Η ανησυχία της μεγάλωνε και γραμμές χάραζαν το μέτωπό της. Έτσι, κατέληξε πως εκείνη αρρώσταινε τη μαμά της και άρχισε να γίνεται πολύ προσεκτική. Έπλενε τα χέρια της, δεν έτρεχε στις σκάλες και σταμάτησε να ρουφάει τις μύξες της.
Όμως, όχι μόνο δεν είδε καμία αλλαγή, αλλά πρόσεξε πως και οι άλλες μαμάδες ήταν το ίδιο σοβαρές. Ίσως είχαν όλες κολλήσει την ίδια αρρώστια. Επίσης, ήταν φανερό πως όσο κι αν προσπαθούσε, δεν θα κατάφερνε ποτέ να σταματήσει να σκοντάφτει, κι ας μην ανέβαινε πάνω στα κάγκελα του σχολείου, και να κρυολογεί, ακόμα κι αν δεν έβγαζε το μπουφάν της. Είχε απελπιστεί, πώς να βρει τον τρόπο να κάνει τη μαμά της καλά;

Ένα πρωί, ενώ ήταν έτοιμοι να φύγουν για το σχολείο, η μαμά της είχε πάθει την καθημερινή της κρίση. Γύριζε γύρω γύρω και μάζευε πράγματα, έδινε κοφτές οδηγίες σε όλους και φώναζε δυνατά την ώρα κάθε δύο λεπτά. Την στιγμή που είχε σκύψει να δέσει τα κορδόνια της μικρής Χριστιάννας, όχι γιατί δεν ήξερε να το κάνει μόνη της, αλλά για να τελειώνουν πιο γρήγορα, η κόρη της έπιασε το πρόσωπο της μητέρας της με τα δυο της χεράκια και της είπε: «Τι ωραία που ήταν τότε που ήθελες να γίνεις σαν εμένα. Θυμάσαι;» και συνέχισε: «Εγώ δε θέλω να μεγαλώσω και να αρρωστήσω, όπως εσύ και οι άλλες μαμάδες.»
Η μαμά της δεν είχε χρόνο να της εξηγήσει ότι δεν ήταν άρρωστη, πως απλώς είχε τόσα να σκεφτεί και να κάνει. Πώς να περιγράψει σε ένα παιδί τι σημαίνει να είσαι μεγάλος; Πως να της πει ότι ανησυχούσε τόσο για εκείνη; Ένα δάκρυ γέμισε τα μάτια της και επάνω του γυάλισε όλη η λαχτάρα της μητέρας της να περάσει όμορφα με την κόρη της, όπως όταν ήταν ένα μικρό μωράκι στην αγκαλιά της. Όμως ο χρόνος είχε γίνει λίγος και εκείνη ήθελε να μην της λείψει τίποτα.
Ήθελε να είναι πάντα καλά. Δεν είχε καταλάβει ότι με αυτόν τον τρόπο της στερούσε το πιο σημαντικό, τη μαμά της. Εκείνη τη φιγούρα που γεμίζει ευτυχία κάθε παιδική καρδιά. Δεν είχε καταλάβει ότι το γέλιο της μητέρας είναι πολυτιμότερο από όλους τους θησαυρούς πάνω στη Γη.
Η Χριστιάννα έβαλε το χέρι της μέσα στο δικό της και της είπε: «Μη στενοχωριέσαι, με έχεις μάθει να προσέχω και δεν θα κολλήσω ποτέ αυτή την αρρώστια, που κλέβει τα γέλια και τα παιχνίδια.» Η μαμά της έσκυψε και της έδωσε ένα φιλί στο μέτωπο για να σφραγίσει αυτή την συμφωνία μεταξύ τους και έβαλε τα δυνατά της να θυμάται πόσο όμορφα είναι να είσαι παιδί.
Από τότε, σκοπός της μητέρας της ήταν να δείξει στην κόρη της, ότι μπορεί να γίνει μεγάλη, χωρίς να χάσει την παιδικότητά της, γιατί εκεί κρύβεται όλη η χαρά της ζωής. Ακόμα κι όταν έχανε το δρόμο της, προς τον ενθουσιασμό, και απογοητευόταν από όσα γίνονταν γύρω της, αρκούσε μια ματιά μέσα στα παιδικά μάτια για να ξαναβρεί τη σπίθα, που θα κερνούσε φλόγα τη ζωή της.

Κείμενο, Έλενα Κατσαντώνη

Γεννάμεεεεεεεεεεεεεεε.....Τελευταία ανάρτηση με Μια πίτσα πετυχημένη μμμ και πεντανόστιμη!!!

Γεννάμεεεεε....Πρώτα ο Θεός μέσα στις επόμενες μέρες θα'μαστε γονείς! Σαν όνειρο μου φαίνεται! Δεν το'χω συνειδητοποιήσει ακόμη!!! Έφτασε ο καιρός! Οπότε καταλαβαίνετε ότι δε θα'χουμε χρόνο ούτε για ανάσα όχι για αναρτήσεις! Είμαι τόσο ευτυχισμένη Θεέ μου!!! Και για να σας ανοίξω την όρεξη αποφάσισα να ανεβάσω μια συνταγή πίτσας που συνηθίζουμε να τρώμε με την παρέα μας...αν δεν γεννήσω μέχρι αύριο βράδυ αυτήν θα κάνω για τελευταία φορά!!! Είναι πανεύκολη και πεντανόστιμη!

ΥΛΙΚΑ:

Για τη ζύμη :

Αν θέλω να γίνει τραγανή η ζύμη βάζω 1/2 κιλό αλεύρι κοσκινισμένο ή και λίγο παραπάνω.
1 φακελάκι ξερή μαγιά
1 κουταλάκι του γλυκού αλάτι
1 κουταλιά της σούπας ελαιόλαδο
και
χλιαρό νερό...τόσο όσο να μην κολλάει η ζύμη απ'τα χέρια.
Την ανοίγω με τον πλάστη και αφού λαδώσω το ταψί μου στρώνω τη ζύμη μου στο ταψί και συνεχίζω...

Για τη σάλτσα:

Σε λίγο λάδι τσιγαρίζω ένα ξερό κρεμμύδι
μια σκελίδα σκόρδο
μια κουταλιά του γλυκού κάρι
λίγα μανιτάρια κομμένα σε μικρά κομματάκια
μια κουταλιά του γλυκού νοστιμιά
και
σάλτσα όση θέλω...αρκετή για την ακρίβεια γιατί θέλω να καλύψω τη ζύμη μου.
Αφού πάρει μια βράση ρίχνω τη σάλτσα μου στη ζύμη και συνεχίζω...

Για την επιφάνεια:

Βάζω με τη σειρά ή όπως μ'αρέσει:

κονσέρβα καλαμπόκι...ρίχνω αρκετά καλαμποκάκια πάνω στη σάλτσα μου
1 πράσινη πιπεριά κομμένη σε ροδέλες
1 κόκκινη  πιπεριά κομμένη σε ροδέλες
ελιές της αρεσκείας μας κομμένες σε κομματάκια
γαλοπούλα σε φέτες
αν θέλω κόβω και βάζω λουκανικάκια σε κομματάκια, αν έχω κι αν μ'αρέσουν.
κασέρι γκούντα σε φέτες ή τριμμένο
τυρί φέτα την τρίβω με τα χέρια
κεφαλοτύρι ή κάποιο τριμμένο αλμυρό κασέρι
και τέλος
μια ώριμη ντομάτα σε φέτες για την επικάλυψη.

Προθερμαίνω το φούρνο μου στους 200 βαθμούς στις αντιστάσεις (πάνω κάτω) και ψήνω την πίτσα μου περίπου για 35-40 λεπτά...βασικά κοιτάζω να έχει ψηθεί από κάτω και να έχει ξεροψηθεί από πάνω...εμπειρικά με το μάτι δηλαδή. Κορίτσια μου καλή μας όρεξη και καλή αντάμωση με το καλό όταν θέλει κι ο Θεός!

Καλή λευτεριά σε μένα :-) και καλές δημιουργίες σε σας!!!  Φιλάκια πολλάαααααααααααααααααααααααα!

ΓΟΝΙΟΣ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ!!!

ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΣΤΕΓΗ …για πάντα

            Έχω ακούσει πολλά όνειρα: “Να γεννήσω, να λευτερωθώ, να ησυχάσω”, ή αργότερα: “Να ξεπεταχτούν τα παιδιά, να ησυχάσω”, πιο έπειτα: “Να στρωθούν στο σχολείο, να μπουν σε μία ρέγουλα, να ησυχάσω” κα απελπισμένες φωνές: “Αμάν! Να περάσει η εφηβεία που με παλάβωσε, να ησυχάσω…”.

            Έχω ακούσει πολλά τέτοια όνειρα και τα καταλαβαίνω γιατί πρώτα τα έκανα εγώ. Τα παιδιά γεννήθηκαν, λευτερώθηκαν, αλλά… Και ξεπετάχτηκαν αλλά…

             Και στο σχολείο πήγαν, τα προβλήματα τα έλυναν μόνα τους, αλλά… Και η εφηβεία πέρασε -αμάν πιά- αλλά… Ναι, ναι, μη μεταθέτετε την ησυχία σας όταν όπως λένε θα αποκατασταθούν επαγγελματικά ή με γάμο. Εγώ έκανα αυτό που από ένστικτο έκανε ο γονιός της Μεσογείου και έτσι πραγματικά ησύχασα. Τοποθέτησα τη φράση δηλαδή: γονιός για πάντα και από τότε… ησύχασα.

            Γονιός για πάντα, κάτω από την ίδια στέγη για πάντα και δόξα τω Θεώ, γι’ αυτό δεν παίζει κανένα ρόλο αν τα “παιδιά” είναι αποκαταστημένα, όπως λέμε, έφυγαν απ’ τη φωλιά τους κι έκτισαν δικιά τους. Ξέρουν πως το αποκούμπι του πατρικού σπιτιού υπάρχει κι αναπαύονται σ’ αυτό. Οι επαγγελματικές στεναχώριες υπάρχουν πάντα και βεβαίως θα τις πούμε στο γονιό. Θα τις μεγαλοποιήσουν κιόλας αν θέλετε από μία ασυνείδητη ανάγκη να ακούσουν ένα γλυκό λόγο όπως τότε που έπεφταν σαν παιδιά, χτυπούσαν και ο γονιός τους έλεγε: “Έλα, δεν είναι τίποτα, μέχρι να παντρευτείς θα γιάνει”. Ρώτησα μία φίλη για τον νιόπαντρο γιο της τι κάνει. “Καλά” μου απάντησε. Μόνο που κάθε φορά που ρωτώ, το πληρώνω σε λεφτά, γιατί δεν τα βγάζουν πέρα τα παιδιά. Σκέφτομαι να μην ξαναρωτήσω τι κάνουν, γιατί φαλίρισα.

            Οι οικογενειακοί καβγάδες είναι κάτι συνηθισμένο και χρειαζούμενο, αν θέλετε…

            Το ζευγάρι, αν οι σχέσεις με το πατρικό σπίτι είναι καλές, θα φέρει αυτά τα προβλήματα προς λύσιν η σαν διέξοδο, στο γονικό σπίτι. Όταν ξεθυμάνουν, όταν με χιούμορ και εξυπνάδα τους απομυθοποιήσεις το… τραγικό τους αδιέξοδο και με την πείρα σου τους πείσεις πως η συνύπαρξη δυο χαρακτήρων έχει δυσκολίες για όλους, αλλά είναι γοητευτική η πορεία γνωριμίας και ένωσης μ’ αυτόν τον άλλον ξαναλάμπει ο ήλιος στα μάτια τους. Φεύγουν αγκαλιασμένοι κι εσύ βέβαια ψήνεις καφέ για να συνέλθεις από το σοκ που έπαθες. Αργότερα τα εγγόνια θα βρίσκουν καταφύγιο σε σένα. Η επαφή μαζί τους, μπορεί να μην είναι ποσοτική, δηλαδή να μη μένουμε κοντά κι έτσι να μη βλεπόμαστε και τακτικά ούτε για πολλές ώρες, αλλά ξέρουν πως σε κάθε δυσκολία θα τρέξουν σε σένα και είναι δύσκολος ο δρόμος σήμερα και για τα παιδιά.

            Τα σκέφτηκα αυτά, ετούτο τον καιρό που κάποια εγγόνια μου μπήκαν στην εφηβεία. Στην εφηβεία από την οποία πίστευαν πως είχαν πια ξεμπλέξει και γλυτώσει.

            Και αρχίσαμε ξανά, από την αρχή να κουβεντιάζουμε τα βάσανα του έρωτα, ή να προσπαθώ να ανασκευάσω την εφηβική βεβαιότητα πως “κανείς δεν με καταλαβαίνει”. Έπρεπε να στηρίξω τον άλλον που έχει την αγωνία των εισαγωγικών στο Πανεπιστήμιο, αυτή τη χρονιά. “Θα τα καταφέρω γιαγιά;”, όλο αγωνία ρώτησε, ερώτημα που το ‘χα ξανακούσει και από τα παιδιά μου.

            “Το μωρό, μάνα, αρρώστησε· θα τα καταφέρει ο οργανισμός του να τα βγάλει πέρα;”.

            Πηγαίνεις, έρχεσαι, πηγαινοέρχονται στο σπιτικό σου τα παιδιά σου. Δεν είναι εκείνα τα παιδικά πρόσωπα που ήξερες. Τώρα σχηματίστηκαν οι πρώτες -αδιόρατες βέβαια, αλλά σχηματισμένες -ρυτίδες, έγνοιας. Και όλοι αυτοί περιμένουν να τους ενισχύσεις την κλονισμένη αυτοπεποίθηση, περιμένουν όχι σοφίες, όχι ρετσέτες και αποφθέγματα. Περιμένουν να τους δώσεις την πίστη για την αξία του αγωνιζόμενου ανθρώπου.

            Κάτω από την ίδια στέγη έρχονται να κουρνιάσουν όνειρα, φόβοι, αγωνίες και τις καινούργιας γενιάς.

            Τι είπατε; Πώς μόλις μεγαλώσουν τα παιδιά σας ή όταν αποκατασταθούν θα ησυχάσετε;

            Μα ετοιμαστείτε για μία ευλογημένη αλήθεια: “Γονιός για πάντα”! “Κάτω από την ίδια στέγη για πάντα”. Ευτυχώς!!!

ΠΗΓΗ

ΧΡΟΝΙΑ ΜΟΥ ΠΟΛΛΑΑΑΑΑΑΑΑ!!!!!!!

Καλημέρα καλημέρα καλημέρα! Δεν ξέρω πως νιώθετε εσείς όταν έχετε γενέθλια εγώ πάντως κάθε χρόνο τέτοια μέρα χαίρομαι! Καταρχήν γιατί ξημερώσαμε και σήμερα, δόξα τω Θεώ, δεύτερον γιατί μεγαλώνω και δε με πειράζει καθόλου και έπειτα γιατί θα βρεθώ με αγαπημένα μου πρόσωπα και θα περάσουμε όμορφα! Ακόμη και στο google σήμερα ανέβασαν φωτογραφία γενεθλίων...τυχαίο? Δε νομίζω! Φέτος είναι διπλή γιορτή για μένα γιατί με βρίσκει με την οικογένειά μου που σύντομα θα μεγαλώσει κατά ένα μέλος και αυτό δεν περιγράφεται με λόγια!!! Να΄μαστε γεροί λοιπόν, να χαμογελάμε και να μην στεκόμαστε στην καθημερινότητα που περνάει και αφήνει μόνο άγχος αλλά να ζούμε τη στιγμή και όλα τα καλά που μας έχει δώσει ο καλός και καρδιογνώστης Θεούλης!!! Να περάσετε υπέροχα σήμερα και κάθε μέρα! 

Ως την επόμενη φορά....φιλάκιααααα!!!

Για ρομαντική ατμόσφαιρα!

Το νέο μου απόκτημα! Κορίτσια κορίτσια...αυτά τα πανέμορφα κεριά έγιναν δικά μου! Η φίλη μου η Μαρία είναι χρυσοχέρα, καιρό τώρα παρακολουθώ τη δουλειά της και πραγματικά δεν έχω λόγια, μόλις τα είδα ήθελα να τ' αποκτήσω...κι άμα βάλω κάτι στο μυαλό μου....προχθές κιόλας το μεσημέρι παρέλαβα την παραγγελία μου κι αυτά τα εκπληκτικά κεριά έγιναν επιτέλους δικά μου...φυσικά έχουν διακοσμήσει ήδη το δωμάτιό μου και θέλω να σας πω ότι ταιριάζουν τέλεια με το χώρο και μυρίζουν υπέροχα! Μαρία μου ευχαριστώ πολύ για την τόσο γρήγορη και πραγματικά καλή δουλειά και σου εύχομαι πάντα καλές δουλειές!!!

ΜΑΘΕ ΤΕΧΝΗ!!!

Καιρός είπα να μάθω κι εγώ να φυτεύω, μάθε τέχνη κι άστηνε κι αν πεινάσεις...έτσι πριν λίγες μέρες πήγα μαζί με μπαμπά μου στο θερμοκήπιό του και φυτέψαμε μαρουλάκια,ήτανε η δεύτερη καλλιέργεια και αφού είχε σκάψει ο μπαμπάς μου και είχε ρίξει λίπασμα μετά τα φυτέψαμε και τα ποτίσαμε, πλάκα έχει η όλη διαδικασία, πόσο μάλλον όταν γίνεται με καλή παρέα! Με την ευκαιρία  έβγαλα και μερικές φωτογραφίες. Είναι δύσκολη δουλειά, πρέπει να τα ποτίζεις κάθε μέρα με σύστημα και να 'χεις το νου σου αν φυσάει να κλείσεις το θερμοκήπιο, να τα περιποιήσε και να τα κόβεις στην ώρα τους...!

εδώ έχει μελιτζάνες, πιπεριές και καυτερές πιπεριές!

εδώ είναι τα πράσα!

μόλις φυτέψαμε και ποτίσαμε τα μαρουλάκια!

Το θερμοκήπιο...στα δεξιά είναι οι ντομάτες!

κι εδώ οι ντομάτες!

Έχει και πολλά άλλα ζαρζαβάτια ο μπαμπάς (μπρόκολα, αγγουράκια, ρόκα, ραπανάκια,κτλ) γιατί διατηρεί κι ακόμη ένα θερμοκήπιο στο σπίτι, εμείς εδώ στο χωριό έχουμε μεγάλες αυλές και το εκμεταλλευόμαστε...σ 'αυτούς τους καιρούς είναι μεγάλη ευλογία να έχεις το μπαξεδάκι σου και είναι μια ενδιαφέρουσα ασχολία για να περνάει δημιουργικά η ώρα σου!

Birthday Candy Giveaway!

Καλό Φθινόπωρο θα σας ευχηθώ φίλες μου, ακόμη ο Χειμώνας αργεί .... και εύχομαι να αργήσει πολύ! Έπειτα από ένα καταπληκτικό καλοκαίρι στη Ζάκυνθο, με πολλά μπάνια, εξόδους και πολύ ξεκούραση επανέρχομαι στην πραγματικότητα και στις δημιουργίες μου, αυτή τη φορά όμως δε θα σας δείξω κάτι, όχι προς το παρόν. Προέχει το δώρο γενεθλίων απ' το scrap friends, αξίζει να δηλώσετε συμμετοχή, μια ματιά θα σας πείσει!

Zephyr Candy

  

  Paris Candy

  

Tea Thyme Candy

    

Τα δωράκια είναι τέλεια....

Ο διαγωνισμός θα κλείσει στις 3 Οκτωβρίου...μην τον χάσετε!!!

Υπομονή μέχρι την επόμενή μου ανάρτηση...εώς τότε πολλά φιλιά!

Πολωνία σου ερχόμαστεεεεεεεεεεεεεεε!

   Όταν στη ζωή σου δίνονται κάποιες ευκαιρίες πρέπει να τις εκμεταλλεύεσαι χωρίς δεύτερη σκέψη έτσι κι εμείς (η κολλητή μου κι εγώ) αποφασίσαμε, πάλι στο άψε σβήσε, να πάμε Πολωνία! 16/6 παίζει η Εθνική μας με τη Ρωσία για το Ευρωπαϊκό κύπελλο και ο αγώνας γίνεται στην Πολωνία...ε και είπαμε πότε θα βρεθεί άλλη τέτοια ευκαιρία? Ανυπομονώ να πετάξωωωωωωωωωωω! Συντονιστείτε το Σάββατο 16/6 21:45 στην ΕΤ1 θα σας χαιρετάωωωωωωωωωωωωω! Αυτό το καλοκαίρι πρώτα ο Θεός αναμένεται να μην καθίσουμε ''στ' αυγά'' μας! Ήδη κάναμε τα πρώτα μας μπανάκια το 3ήμερο που μας πέρασε και σχεδιάζουμε τις επόμενες διακοπές μας, και δεν εννοώ αυτές στην Πολωνία...! Εύχομαι να έχετε ένα υπέροχο καλοκαίρι, να περνάτε καλά,να κάνετε ένα διάλειμμα απ 'τις δημιουργίες σας, να είστε προπαντός καλά και να χαμογελάτε...η ζωή είναι ωραία!!! Μέχρι την επόμενη φορά...πολλά φιλιά!

Μαγειρική αγάπη μου και....ετοιμάζω ταξίδι μοναχά για πάρτη μας!!!

Φίλες μουουουου! Τι κάνετε? Είστε όλες καλά? Το Δεσποινάκι πετάει απ' τη χαρά του! Δόξα τω Θεώ! Από που ν' αρχίσω δεν ξέρω! Καταρχήν το ξέρω το ξέρω έχω καιρό να αναρτήσω κάποια δημιουργία μου αλλά πιστέψτε με δε σταμάτησα ούτε μια στιγμή να δημιουργώ (εεε εντάξει εκτός των τελευταίων ημερών που και να ήθελα δε μ' άφηνε η παρέα) πολύ στη γύρα και που χρόνος?! Καθημερινά εκτός  πλεξίματος, και χειροκατασκευών ξεκίνησα γυμναστήριο και μαγειρική - ζαχαροπλαστική!!! Δεν το ήξερα ότι αγαπάω την κουζίνα, μόνο να καταβροχθίζω τις λιχουδιές ήξερα :-) :-) Που να δείτε αυτά που ετοίμασα! Χαμός! Επίσης έλειψα για λίγο στις Αγαπημένες Σέρρες, ΑΓΑΠΑΩ Σέρρες! Πέρασα τέλεια, και διατί να το κρύψωμεν άλλωστε! Όταν έχεις κοντά σου ανθρώπους που σ 'αγαπάνε πως να μην περάσεις τέλεια?! Τώρα σχεδιάζω άλλο ένα ταξιδάκι, μάλλον δεν το σχεδιάζω, το αποφάσισα και φεύγω, έτσι μπαμ μπαμ! Και νιώθω τόσο ευτυχισμένη, δε φαντάζεστε! Σήμερα χτύπησε το τηλέφωνο, έλα καλημέρα...και ακούγεται από την άλλη γραμμή, φεύγουμε για Γιάννενα....περιττό να σας πω η τσιρίδα μου πρέπει να ακούστηκε μέχρι το τετράγωνο! Δε μπορούσα να αρνηθώ σ΄ένα τόσο δελεαστικό ταξίδι...ανυπομονώ μόνο να περάσουν οι μέρες...23 Μαρτίου φεύγουμε...γιούπιιιιιιιιιιιιιιιιιιι!!! Αχ! Λοιπόν ας τ 'αφήσουμε αυτά κι ας περάσουμε στα δικά μας τώρα, θα ξεκινήσω με μια συνταγή επιτυχίας, τα περιβόητα πισία! 

ΠΙΣΙΑ: Εμείς οι πόντιοι πισία λέμε τα μπουρεκάκια ή πιτάκια ή όπως θέλετε εσείς πέστε τα που έχουν γέμιση της αρεσκείας σας και  τα τηγανίζουμε! Λοιπόν είναι εύκολα και πεντανόστιμα...σίγουρη επιτυχία!

Για τη ζύμη χρειαζόμαστε: (Θα μας βγουν 30 μπουρέκια περίπου)
μαγιά
2 ποτήρια ζεστό νερό
2 κουταλιές αλάτι
1 κουταλιά ζάχαρη
ελαιόλαδο
αλεύρι για όλες τις χρήσεις

Λιώνουμε καλά τη μαγιά στο ζεστό νερό, προσθέτουμε το αλάτι και τη ζάχαρη,λάδι ρίχνουμε περίπου μισό φλυτζάνι (με το μάτι εγώ ρίχνω) και μετά προσθέτω τόσο αλεύρι όσο χρειάζεται για να μην κολλάει στα χέρια το ζυμάρι. Σκεπάζω το ζυμάρι μου καλά και το αφήνω να φουσκώσει, αυτό μπορεί να πάρει 45 λεπτά περίπου, το ελέγχω και όταν δω ότι φούσκωσε σημαίνει ότι είναι έτοιμο. 

Για τη γέμιση τυριού χρειαζόμαστε: 

ελαιόλαδο
ένα αυγό
300 γραμμάρια φέτα

Με το πιρούνι μου πατάω καλά τη φέτα μέχρι να μαλακώσει,προσθέτω το αυγό και ρίχνω τόσο ελαιόλαδο ώσπου να δέσει το μείγμα.


Για τη γέμιση της πατάτας χρειαζόμαστε:
4 μεγάλες πατάτες
μανιτάρια
ελιές καθαρισμένες (όσες θέλω)
ένα κρεμμύδι μεγάλο
αλάτι
κόκκινο πιπέρι
ελαιόλαδο

Βράζω τις πατάτες, εγώ τις βράζω με τη φλούδα, τις ξεφλουδίζω και τις κάνω πουρέ, προσθέτω ελαιόλαδο, ελάχιστο, δε χρειάζεται πολύ γιατί είναι ήδη μαλακές, αφού τσιγαρίσω το κρεμμυδάκι ρίχνω και τις ελιές και τα μανιτάρια να τσιγαριστούν κι αυτά μαζί. Έπειτα ανακατεύω το μείγμα μου, τις πατάτες, τις ελιές, τα μανιτάρια, το κρεμμυδάκι και ρίχνω αλάτι, αρκετό, μη το λυπάστε, πιπέρι και τέλος ελαιόλαδο.

Παίρνω με τα χέρια περίπου μία χούφτα ζυμάρι και το ανοίγω καλά,αν θέλω χρησιμοποιώ πλάστη, βάζω μια ικανοποιητική ποσότητα από τη γέμιση που θέλω και διπλώνω,αυτό ήτανε, τα τηγανίζω μέχρι να ροδίσουν και καλή μας όρεξη!!! 

Την επόμενη φορά να μην ξεχάσω να σας δώσω την καταπληκτική συνταγή της καρυδόπιτας που έφτιαξα και είναι πανεύκολη, γρήγορη και έχει σίγουρη επιτυχία!!! Υπόσχομαι φώτο απ' τα καταπληκτικά Γιάννενα, πλεκτά κασκόλ, σκουφάκια και χειροποίητα σημειωματάρια!  Μέχρι την επόμενη φορά φιλιά πολλά, να περνάτε καλά και να χαμογελάτε! ;-)

ΑΓΑΠΩ ΤΟ ΧΡΙΣΤΟ!

ΑΓΑΠΩ ΤΟ ΧΡΙΣΤΟ, γιατί ως Θεός είναι η ίδια η Αγάπη…Το απέδειξε με τον καλύτερο τρόπο όταν θέλησε να γίνει άνθρωπος και να έλθει στη γη για χάρη μας. Δεν ήλθε με ένδοξο τρόπο για να με υποχρεώσει να Τον πιστέψω, αλλά ως ασήμαντος άνθρωπος γεννήθηκε σ’ ένα στάβλο κι έζησε φτωχός και ταπεινός στη μικρή πόλη μιας ασήμαντης επαρχίας. Η ανθρώπινη ζωή Του ήταν η απόλυτη έκφραση έμπρακτης αγάπης με αποκορύφωμα την υπέρτατη θυσία που Τον οδήγησε στο θάνατο. Η διδασκαλία Του, που ο ίδιος εφάρμοσε στην πράξη, μολονότι ως άνθρωπος δεν μορφώθηκε και δεν σπούδασε, υπήρξε η υψίστη σοφία που οδήγησε την ανθρωπότητα και τον πολιτισμό στις ευγενέστερες κατακτήσεις. Το μήνυμα της Ανάστασής Του από τούς νεκρούς, που πληρώθηκε πολύ ακριβά απ’ όσους το πίστεψαν και το διέδωσαν, προσφέρει τη μεγαλύτερη ελπίδα που μπορεί να δεχτεί η ανθρώπινη καρδιά και λύνει κάθε υπαρξιακό πρόβλημα της ζωής.

ΑΓΑΠΩ ΤΟ ΧΡΙΣΤΟ, γιατί η ζωή μου πήρε νόημα απ’ αυτή την ελπίδα. Ο Ίδιος δεν μου υπόσχεται απολαύσεις που εξαρτώνται από υλικά αγαθά η κοσμικά προνόμια, αλλά μου παρουσιάζει την επίγεια ζωή γεμάτη ευκαιρίες για την προσέγγιση της αιώνιας πνευματικής απόλαυσης. Είναι η χαρά που εξαρτάται από την είσοδό μου στο χώρο της Αγάπης, που είναι η κινητήρια δύναμη της ζωής, δηλαδή η ένωσή μου μ’ Εκείνον. Έτσι, πράγματα όπως ο πλούτος, η ομορφιά και η δόξα, αλλά και η φτώχεια η η ασχήμια η η ασθένεια που μπορεί να έχω, φαίνονται ασήμαντα και μηδαμινά μπροστά στη χαρά της αγάπης που με κάνει καλύτερο άνθρωπο όσο περισσότερο αγωνίζομαι να ζω το θέλημά Του και τις εντολές Του.

ΑΓΑΠΩ ΤΟ ΧΡΙΣΤΟ, γιατί η ζωντανή παρουσία Του στη ζωή μου, γέμισε την καρδιά μου από τέτοια χαρά, εσωτερική γαλήνη, ειρήνη και ασφάλεια, που κανένα φαινόμενο και καμιά άλλη δύναμη δεν μπορεί να μου προσφέρει. Μέσα σε μια ζωή γεμάτη δοκιμασίες και θλίψεις, στην οποία επέλεξα να ζω χάνοντας τον Παράδεισο που Εκείνος μου είχε εξ αρχής προσφέρει, σε κάθε δυσκολία που περνάω Τον νοιώθω δίπλα μου να με καταλαβαίνει και να με στηρίζει ψυχικά, γιατί ο ίδιος είναι ένας Θεός που πέρασε θλίψη, αγωνία, πόνο και βάσανα για χάρη μου και μάλιστα έφθασε στο θάνατο για μένα. Για κανένα λόγο δεν θα μπορούσα να νοιώθω περισσότερη περηφάνεια και τιμή, παρά για ένα φίλο που με αγαπάει τόσο πολύ.

ΑΓΑΠΩ ΤΟ ΧΡΙΣΤΟ, γιατί μπορώ να Τον εμπιστεύομαι. Το πρόσωπο και τα λόγια Του ποτέ δεν αποδείχθηκαν ψεύτικα η ανεφάρμοστα. Αντίθετα, η διαίσθησή μου δεν αναγνωρίζει τίποτα πιο αληθινό από την πίστη σ’ Εκείνον. Η ζωή των αγίων της Εκκλησίας Του και κάθε γνήσιος αγωνιστής της πίστης, είναι η μεγαλύτερη έμπνευση για το νου και την ψυχή μου. Εμπιστεύομαι την κρίση Του για το τι θα μου συμβεί και ξέρω ότι φροντίζει πάντα για το καλό μου. Γνωρίζω πως και στις μεγαλύτερες δυσκολίες που θα επιτρέψει να περνάω, είναι ικανός να με στηρίξει.Νοιώθω απέραντη ευγνωμοσύνη απέναντι στο Χριστό, γιατί του οφείλω το ύψιστο αγαθό της ζωής. Με όλη τη δύναμη που μπορεί το μυαλό μου να συλλάβει, Τον θαυμάζω ως Δημιουργό του κόσμου που μας περιβάλλει, αφού όλες οι λειτουργίες της φύσης έχουν σαν αρχή Εκείνον. Αν είμαι ευγνώμων απέναντι στους γονείς μου η σε όποιον φρόντισε από μικρός να έχω στέγη, τροφή και ενδυμασία, άπειρες φορές η καρδιά μου υποκλίνεται μπροστά σ’ Εκείνον που μας παρέχει όλες τις προϋποθέσεις της ζωής και της ισορροπίας του κόσμου. Εκείνος κανονίζει τη θέση και την κίνηση της γης, ώστε να μην καίγεται και να μην παγώνει. Εκείνος κινεί την ατέλειωτη αλυσίδα των ζωντανών οργανισμών πάνω της. Εκείνος καθορίζει τούς φυσικούς νόμους που στερεώνουν το διάστημα και όσα γνωστά η άγνωστα υπάρχουν σ’ αυτό. Εκείνος ρυθμίζει τη λειτουργία των οργάνων του σώματός μου και δίνει οξυγόνο στην ανάσα μου μέχρι τη στιγμή που γνωρίζει. Εκείνος, σύμφωνα με το Ευαγγέλιό Του κανονίζει μέχρι και τον αριθμό των τριχών του κεφαλιού μου, κάτι που αγνοεί εντελώς ακόμα και η μάνα που με γέννησε. Με ξέρει καλύτερα από τον πιο κολλητό μου φίλο, με γνωρίζει βαθειά ως τον πάτο της ψυχικής μου αβύσσου. Κι ενώ βλέπει τα άπειρα ελαττώματά μου, που θα έκαναν τον καθένα να με αντιπαθήσει αν τα γνώριζε, με αγαπά όσο το μυαλό μου δεν μπορεί να μετρήσει. Και μόνο γι’ αυτό το λόγο θα άξιζε να Του δώσω ό,τι πιο πολύτιμο έχω. Δεν περιμένει να του προσφέρω τίποτα για να με αγαπά και παρόλες τις φορές που Του γυρίζω την πλάτη, ακόμα κι αν Τον πολεμήσω, δεν ελαττώνει την αγάπη Του απέναντί μου, σαν τον ήλιο που δεν κάνει διάκριση στην αποστολή των ακτίνων του..

ΑΓΑΠΩ ΤΟ ΧΡΙΣΤΟ, για το σεβασμό και τη διακριτικότητά Του απέναντί μου. Η σχέση μου μαζί Του είναι σαν τον καθρέφτη, που όσο τον πλησιάζεις έρχεται κοντά στο είδωλό σου και όσο απομακρύνεσαι φεύγει. Είναι πάντα εδώ για μένα, αλλά μου αφήνει την πρωτοβουλία να Τον αναζητήσω η να Τον διώξω. Ως απόλυτη Αγάπη, Εκείνος, αναγνωρίζει την ελευθερία μου να επιλέξω πόσο κοντά Του θέλω να βρίσκομαι. Είναι έτοιμος με ανοιχτή αγκαλιά να δεχτεί την επιστροφή μου, αφού Τον έχω προδώσει, με μια απλή συγνώμη. Τον αγαπώ, γιατί ενώ ασχολείται με δισεκατομμύρια ανθρώπους, ενδιαφέρεται για μένα προσωπικά, δίνοντάς μου αυτοτελή αξία. Αν κάποιο σημαντικό πρόσωπο, ένας πρωθυπουργός, ένας μεγαλοεπιχειρηματίας η ένας διάσημος σταρ δεχόταν να τον συναντήσω έστω και μία φορά, θα το θεωρούσα μεγάλη τιμή και ευκαιρία. Εκείνος είναι ο Θεός του Σύμπαντος κι όμως μου παρέχει το δικαίωμα να Του μιλάω ό,τι ώρα θέλω. Σε όποιο τόπο η κατάσταση κι αν βρεθώ, στο σπίτι η στη δουλειά, στο λεωφορείο η πλένοντας τα πιάτα, θαυμάζοντας ένα ηλιοβασίλεμα για να Του πω ευχαριστώ, η μέσα σ’ ένα μπαρ όπου μπορεί να κινδυνεύω για να Του ζητήσω βοήθεια, καθώς περπατώ στο δρόμο η γονατιστός στο Ναό Του για να Τον δοξάσω..

ΑΓΑΠΩ ΤΟ ΧΡΙΣΤΟ, γιατί είναι ο καλύτερος σύνδεσμος που μπορεί να με δέσει με τούς φίλους μου, ακόμα κι όταν βρίσκονται μακρυά μου, καθώς φαντάζομαι ότι όλοι είμαστε γονατιστοί μπροστά Του, σαν μια οικογένεια λουλουδιών στον απέραντο κήπο Του. Όσο σκέφτομαι Εκείνον, ποτέ δεν φωλιάζει μίσος η κακία στην καρδιά μου για όσους με αδικούν.

ΑΓΑΠΩ ΤΟ ΧΡΙΣΤΟ, γιατί ο κόσμος και η ζωή παίρνουν μια γοητεία αξεπέραστη μέσα από τη γνώση της παρουσίας Του. Το κυνήγι του θελήματός Του είναι το ωραιότερο παιχνίδι που γνώρισα. Όσο κακός παίκτης κι αν είμαι, δεν αρνείται να με βοηθήσει στις προσπάθειές μου. Κάθε κατάκτηση με γεμίζει χαρά και κάθε πτώση μου προσφέρει ταπείνωση και σοφία, όσο πιστεύω και ελπίζω στη δύναμη της Αγάπης Του. Το κίνητρο της αιώνιας χαράς που μόνο Εκείνος μου προσφέρει με πολλαπλή αμοιβή και στο παρόν και πέρα απ’ το θάνατο, για καθετί που κάνω για χάρη Του, ολοκληρώνει το νόημα της αποστολής μου σ’ αυτή τη ζωή. Κάθε σύγκρισή Του με οποιοδήποτε μέγεθος, απέχει όσο ο Δημιουργός από το δημιούργημα, όσο η Αλήθεια από το ψέμα, όσο η αφθαρσία από το θάνατο. Αγαπώ το Χριστό, γιατί είναι η Αγάπη και τίποτα δεν συγκρίνεται μαζί Του !

Αρχ. Νεκτάριος Μουλατσιώτης

Πηγή:  Ορθόδοξη Μαρτυρία , τεύχος 131

ΤΟ STAR FM ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ ΜΟΥ!!!

 Κορίτσια μου τι κάνετε? Περνάτε καλά? Το Δεσποινάκι τέλεια, δόξα τω Θεώ! Έχω απίστευτα πολλά νέα αλλά λόγω επιβαρυμένου προγράμματος δεν προλαβαίνω να πάρω ανάσα και κατ' επέκταση να αναρτήσω οποιαδήποτε από τις δημιουργίες μου που πιστέψτε με είναι πάρα πολλές!!!

   Λοιπόν να μην ξεφεύγουμε απ' το θέμα μας...όπως θα καταλάβατε αυτό το χωριό βγάζει διαμάντια! Τα παιδιά μας, τα παιδιά του My place στο Πλατύ Ημαθίας, κάθε Παρασκευή και Σάββατο διοργανώνουν βραδιές έκπληξη για όλο τον κόσμο!!! Έτσι κι αυτή την Παρασκευή έχουν τα καλύτερα! Απίστευτο κι όμως θα έχουμε κοντά μας το Star Fm!!! Ανυπομονώ! Θα γίνεται ΠΑΝΙΚΟΣ!!! Και ιδού η απόδειξη!

To νούμερο 1 ραδιόφωνο της Θεσσαλονίκης στα καλύτερα club της Ελλάδας!
Οι djs-ραδιοφωνικοί παραγωγοί του Star fm,επιτυχίες,κέφι,αναμνηστικά δώρα και όλη η ατμόσφαιρα του Star fm στο αγαπημένο σας club.
Η περιοδεία συνεχίζεται αυτή την Παρασκευή 2 Μαρτίου στο αγαπημένο MY PLACE στο Πλατύ Ημαθίας!
Στο πάρτυ συμμετέχουν οι Djs του Star fm:
dj Akis(party zone)
christy Γιαλδώρη(christy and the city)
Aκούστε Star fm ελάτε στο πάρτυ μας και ζήστε από κοντά τις πιο αγαπημένες εκπομπές του ραδιοφώνου και την ατμόσφαιρα του Star fm που είναι γεμάτη επιτυχίες,επικοινωνία,εκπλήξεις,αναμνηστικά δώρα!
CU THERE STAR FM LISTENERS!

Σας περιμένουμε!!! Φιλιά πολλά ως την επόμενη φορά!

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ !

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ !

 Ο Αναστημένος Χριστός 

πηγή ζωής και δύναμης

είναι αυτός που μας υποδεικνύει τη 

μετάβαση από το μίσος στην αγάπη, 

από το πόλεμο στη ειρήνη, 

από το θάνατο στη ζωή!

Με την Ανάσταση του Κυρίου
εύχομαι να γίνει Ανάσταση στις ψυχές μας,
να αποβάλουμε τον παλιό μας εαυτό,
και να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι!

Ας γίνει ξεκίνημα για μια νέα πορεία 

στην προσωπική μας ζωή, στην κοινωνία,

στον κόσμο ολόκληρο!
Να μην ξεχνάμε να δοξολογούμε τον Κύριο
για όλα τα καλά που μας δίνει καθημερινά!
Την κάθε μέρα που μας ξημερώνει,
την πολύτιμη υγεία,τη δύναμη να συνεχίζουμε,
την αγάπη, την ευτυχία!
Δοξασμένο το όνομα του εις τους αιώνας,
αμήν!